Το Αμπέλι

Για την φύτευση του αμπελώνα μας παρασχέθηκε το «δικαίωμα φύτευσης της αμπέλου» από το Εθνικό Αποθεματικό, με ένταξη στο πρόγραμμα αναδιάρθρωσης και μετατροπής αμπελώνων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Για να μπορεί το παραγόμενο προϊόν να φέρει την επισήμανση:

Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη - Νάξος
(Αμπελουργικό Διαμέρισμα Κυκλάδων)

οι παρακάτω συγκεκριμένες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται:

  • καθορισμένη αμπελουργική περιοχή
  • συγκεκριμένες ποικιλίες σταφυλιού
  • καλλιεργητική τεχνική (εδάφους, άρδευσης, κλαδέματος, λίπανση)
  • στρεμματική απόδοση
  • περιεκτικότητα τελικού προϊόντος σε αλκοόλη
  • οινοποιητική τεχνική της περιοχής

ο αμπελώνας είναι νέος, αραιής αμφίπλευρης γραμμικής φύτευσης σε κορδόνι (Royat), υψηλού αναστήματος, με πυκνό φύλλωμα και δυνατό πρέμνο, που περιμετρικά προστατεύεται από αυτόφυτο υψηλό καλαμιώνα.

Η υποστύλωση του αμπελώνα έγινε με σύρμα ανοξείδωτο τρίκλωνο, σε  ξύλινους πασσάλους αμπελουργίας (ακριανούς – ενδιάμεσους) από ειδική πεύκη Πορτογαλίας, (ατόφια δενδρύλλια), περασμένοι στο φούρνο και εμποτισμένοι υπό πίεση, για μεγάλη αντοχή στην καταπόνηση και την φθορά του χρόνου (www.reppas.gr)

Οι Ποικιλίες που επιλέξαμε να φυτέψουμε για την παραγωγή του «Τρανάμπελου» είναι όλες γηγενείς (συνιστώμενες για το αμπελουργικό διαμέρισμα Κυκλάδων) και ξερικές (έχουν ελάχιστες απαιτήσεις υδροδότησης) και είναι :

Λευκές

Ποταμίσι: η πλέον αναγνωρίσιμη λευκή ποικιλία των Κυκλάδων που καλλιεργείται κυρίως στη Νάξο, με βαθειά ιστορικότητα και διαχρονική αντοχή, πιθανής προέλευσης από τη νήσο των Κυθήρων. Λίαν παραγωγική ακόμη σε άγονα εδάφη, με σταφύλι μεγάλο, χυμώδες, πυραμιδοειδές και ρόγες ισομεγέθεις και κανονικές. Δίνει καρπό έντονα πυκνό και συνεκτικό με γεύση ελαφρώς στυφή (Ινστιτούτο Αμπέλου – Λυκόβρυση insampel@otenet.gr )

Μονεμβασιά: η κατ’ εξοχήν επικρατούσα λευκή ποικιλία των Κυκλάδων με καταγωγή από την αντίστοιχη περιοχή της Πελοποννήσου, έχει συνδέσει την ονομασία της με την παρασκευή του περίφημου οίνου «Μαλβάζια» που κυριάρχησε στο ευρωπαϊκό οινεμπόριο κατά τον μεσαίωνα. Εμφανίζει γενετική ποικιλομορφία, με κύριο καλλιεργητικό κέντρο την Πάρο. Διαθέτει πρέμνα με αραιόραγες σταφυλές, μικρής παραγωγικότητας και έντονο αρωματικό χαρακτήρα. Παρουσιάζει μεγάλη αντοχή στις κυριότερες ασθένειες. (www.keose.gr)

Μαύρη

Μανδηλαριά: αιγαιοπελαγίτικη πολυδύναμη* γηγενής ερυθρή ποικιλία, που καλλιεργείται κυρίως στις Κυκλάδες και έχει επεκταθεί πρόσφατα στην ηπειρωτική Ελλάδα. Είναι φυτό εύρωστο, ζωηρό, παραγωγικό, ευαίσθητο στον περονόσπορο το βοτρύτη και την όξινη σήψη και είναι ανθεκτική στην ξηρασία. Προτιμά εδάφη ελαφρά, ξηρά, σε περιοχές με χαμηλό υψόμετρο και ζεστά καλοκαίρια. Επισημαίνεται ότι η Μανδηλαριά και Μαύρη Κουντούρα είναι η ίδια και αυτή ποικιλία. (www.wineandgrapes.gr)

*έχει περισσότερους από ένα βαθμούς τεχνολογικής ωρίμανσης και μεταβάλλεται σύμφωνα με τη χρήση της κάθε ποικιλίας, για παραγωγή ορισμένου τύπου κρασιά όπως γλυκά, ξηρά ή αφρώδη

Για την επίτευξη ενός ικανοποιητικού επιπέδου αποδοχής του κρασιού,  πλέον των παρακάτω παραμέτρων που πρέπει να πληρούνται, είναι ακόμη η γεύση, το χρώμα, η διαύγεια και η πυκνότητά του.

  Οξύτητα Βαθμοί Άρωμα
Ποταμίσι X Y M
Μονεμβασιά M Y X
Μανδηλαριά M M Π

Υ = Υψηλή, Μ = Μέτρια, Χ = Χαρακτηριστική, Π = Πλούσιο